Najprostsza, odruchowa odpowiedź to: seria fantasy autorstwa Terry’ego Pratchetta. Odpowiedź równie prawidłowa co niepełna.

Świat Dysku zaczął się dwoma książkami – Kolorem Magii i Blaskiem fantastycznym. Były one satyrą na typową pompatyczną literaturę fantasy wzorowanej na twórczości Tolkiena. Nie było w nich odwiecznej walki między dobrem i złem. Główny bohater nie miał za cel uratowania świata (jeśli miało miejsce jakieś szczególne ratowanie świata był ono zupełnie przypadkowe), nie był też postacią bez skazy jak Gandalf. Choć był jak tolkienowski bohater magiem – z tą jednak różnicą, że Rincewind miał taką malutką wadę – wcale nie potrafił czarować.

W książkach tych było sporo chaosu, smoków i wielkich bohaterów (spotykamy między innymi Konana Barbarzyńce… Który ma blisko sto lat, zębów nie ma wcale i zachwyca się miękkością papieru toaletowego). Pierwszy odbiór nie był najlepszy, Kolor Magii został odkryty dla szerszej publiczności dopiero po sukcesie drugiego tomu.
Z czasem sam Świat Dysku ewoluował. Choć podlane dużą dawką humoru książki podejmowały coraz poważniejsze tematy takie jak religia, historia, polityka czy np. rola systemu finansowego w funkcjonowaniu państw i społeczeństw. Z pierwotnego żartu z fantastyki wyłonił się nasz własny widziany w krzywym zwierciadle świat.

W ramach Świata Dysku powstało kilkanaście książek, kilka filmów i kreskówek, gry komputerowe (a także planszowe, karciane oraz systemy RPG). Discworld zgromadził olbrzymią społeczność fanów – na owoce ich pracy nie trzeba było długo czekać. Książki Terry’ego Pratchetta zostały przeniesione na deski teatrów, a także doczekały się licznych opracowań z współudziałem ludzi, których Świat Dysku zafascynował. I tak powstały liczne mapy, albumy z dyskowymi rysunkami, modele do sklejania, a nawet książka kucharska wzorowana na książkowych potrawach. W sieci bez trudu można zamówić choćby znaczki pocztowe (jedna z książek – Piekło Pocztowe poświęcona była bowiem działalności poczty), kalendarze a nawet piwo!

A dlaczego właśnie ‘Świat Dysku’? Tak konkretnie to dlatego, że akcja dzieje się na świecie jak z średniowiecznych ludzkich wyobrażeń na temat kształtu Ziemi. Książkowy świat to płaski dysk spoczywający na grzbiecie 4 słoni stojących na gigantycznym żółwiu płynącym przez przestrzeń kosmiczną. To typowy dla Pratchetta żart z twardo stąpających po ziemi ludzi przekonanych o swojej nieomylności:

„- Tysiąc lat temu sądziliśmy, że świat jest misą. Pięćset lat temu myśleliśmy, że jest kulą. Dzisiaj wiemy, że jest płaski, okrągły i płynie przez kosmos na grzbiecie żółwia. (…) Nie zastanawia się pan, jaki kształt okaże się prawdziwy jutro?”

Jedno w każdym razie jest pewne – po Świat Dysku sięgnąć warto.